درباره تخت جمشیدAbout Persepolis
تخت جمشید در نزدیکی شیراز، از برجسته‌ترین یادگارهای شاهنشاهی هخامنشی است. ساخت سکوی عظیم و بناهای باشکوه آن در زمان داریوش یکم، حدود سال ۵۱۸ پیش از میلاد، آغاز شد و شاهان بعدی آن را گسترش دادند.
تالار آپادانا، دروازهٔ ملل و نقش‌برجسته‌های پلکان‌ها، جلوه‌ای از هنر درباری و ساختار امپراتوری چندفرهنگی هخامنشی را نشان می‌دهند. استفاده از ستون‌های بلند، سنگ‌تراشی دقیق و ترکیب سنت‌های هنری منطقه‌های مختلف، تخت جمشید را به مجموعه‌ای منحصربه‌فرد تبدیل کرده است.
بخش‌هایی از این مجموعه در دورهٔ لشکرکشی اسکندر مقدونی آسیب دید و آتش‌سوزی بزرگی در آن رخ داد. امروز حفاظت از سنگ‌ها، نقش‌برجسته‌ها و چشم‌انداز تاریخی محوطه از مهم‌ترین وظایف میراث فرهنگی است.
Persepolis in southwestern Iran was a monumental ceremonial and royal complex of the Achaemenid Empire. Construction of its great terrace began under Darius I around 518 BCE.
The Apadana, Gate of All Nations and sculpted stairways demonstrate artistic traditions from across the empire and extraordinary stone craftsmanship.
The site suffered major destruction in antiquity and is now protected as a UNESCO World Heritage property.